முதுகு வலியா ? மூவ் தடவும் முன் இதை படியுங்கள்

 
நாற்காலியில் நெடு நேரம் அமரக் கூடிய வேலை செய்பவரா நீங்கள் ? அப்படியானால் கண்டிப்பாக படியுங்கள் இதை.

தூங்கப் போகும் போது சரியாகப் படுத்துக் கொள்வது எப்படி ? ஒருக்களித்து படுங்கள். தலை, கழுத்துக்கு ஆதரவாக தலையணை வையுங்கள். கால் முட்டுகளுக்கு நடுவிலும் தலையணை வைத்துக் கொள்ளலாம்  படுக்கிற மெத்தை, இடம் அதன் கடினம் மிக முக்கியம். ரொம்ப மென்மையான மெத்தையும், ரொம்ப உறுதியான மெத்தையும் சரியானவை அல்ல. உங்களுக்கு ஏற்ற கடின/மெது மெத்தையை கண்டு பிடியுங்கள்.  கீழ் முதுகு வலித்தால் இதை செய்யுங்கள். சரியான விதத்தில் கீழ் முதுகுக்கு ஆதரவு கொடுங்கள், படங்கள் கீழே  நிற்கையில் முதுகை எப்படி வைத்துக் கொள்ளவது ? முதுகை வளைக்காதியுங்கள் முதுகுக்கான உடற்பயிற்சி  ஹீல்ஸ் செருப்புகள் வேண்டாம், உடற்பயிற்சி செய்யுங்கள்  எப்படி மல்லாந்து படுக்க வேண்டும்? கால் முட்டிக்குக் கீழே தலையணையும், கீழ் முதுகுக்கு கீழே மெல்லிய தலையணையும் வைக்கலாம்.  எப்படி உட்கார வேண்டும்? கால் பாதம் தரையில் நன்கு பதிய வேண்டும் கீழ் முதுகு நன்கு தாங்கப் பட்டிருக்க வேண்டும்  தோள்கள் ரிலாக்சாக தாழ்ந்து இருக்க வேண்டும்  கை மணிக்கட்டு நேராக இருக்க வேண்டும்  வேறென்ன செய்யலாம் நிவாரனதிற்கு?  வெந்நீர் ஒத்தடம் அல்லது மசாஜ்  முதுகு வலி வராமல் தடுப்பது எப்படி?  எப்படி வருகிறது இந்த வலி? முதுகு எலும்பு கணுக்களை இணைக்கிற ஜவ்வு அடிபடும் போது  அல்லது  ஒரு கணு கொஞ்சம் நகர்ந்து முதுகு தண்டை அழுத்தும் போது  எப்படி தடுக்கலாம் ? ௧) இழுப்பதை விட கனமான எடையை தள்ளி செல்லுங்கள்  ௨) ஒரே இடத்தில் வெகு நேரம் இருக்காமல் எழுந்து சிறிது நேரம் நடங்கள் அல்லது நெளித்து கொடுங்கள்  டாக்டரை உடனே பார்க்க வேண்டியது எப்பண்ணா: முட்டிக்கு கீழ வலி பரவும் போது இடுப்புக்கு கீழ மரத்துப் போகும் போது  கழிப்பதில் உங்கள் கண்ட்ரோல் இல்லாமல் போனால்  வலி இரண்டு மூன்று நாள்களுக்கு மேல இருந்தால் தாங்க முடியாத வலி இருக்கும் போது அடி பட்டு இந்த வலி வந்து இருந்தால்   எடையுள்ள பொருள்கள தூக்கும் போது முதுகில பிடிக்காம தூக்கணும். இடது பக்கம் உள்ளது தவறான முறை வலது பக்கம் சரியான முறை   தகவல் உதவி : கவிதா ஆறுமுகம்

அமரர் கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் - குறுகிய பதிப்பு - பாகம் 1 - அத்தியாயம் 7

பாகம் 1  - புது வெள்ளம்
அத்தியாயம் 7 - சிரிப்பும் கொதிப்பும்  

  நம்ம பழுவேட்டரையர் சொன்னாரு: " சுந்தர சோழ மகராஜாவோட உடம்பு நாளுக்கு நாள் மோசமாயிட்டே வருது. அவருக்கு பாக்கற வைத்தியர்கள் கிட்டே தனியா கேட்டு பாத்தேன், அதிக காலம் உயிரோட இருக்க மாட்டாருன்னு சொல்லிட்டாங்க. அடுத்து பட்டத்துக்கு வர்றவங்க யாருன்னு யோசிக்கணும்"

  "இப்ப என்ன யோசிக்கறது. அதுதான் இளவரசர் ஆதித்த கரிகாலருக்கு இளவரசு பட்டம் கட்டியாச்சே" யாரோ கோட்டத்தில இருந்து சொன்னாங்க.

    "உண்மை தான். இளவரசு பட்டம் கட்ட முன்னாடி நம்ம யார் கிட்டயாவது கேட்டாங்கள? நாம ஒவ்வொருத்தரும் பல தலைமுறையா சோழ ராஜ்யதோட மேன்மைக்காக பாடு பட்டுட்டு இருக்கோம், ஆனா நம்மள ஒரு வார்த்த கூட கேக்கல"

  மழவரையர் சொல்ல ஆரமிச்சார்: "சோழ சாம்ராஜ்யம் பரந்து விரிஞ்சு கிடக்கு. அதோட வேகத்துக்கு இதுக்குள்ள வடக்க வேங்கியும், கலிங்கமும் தேக்க ஈழமும் இதுக்குள்ள பணிஞ்சு இருக்கணும். ஆனா இல்ல. அதுக்கு காரணம் ராஜாவோட மூத்த பையன் வட திசை மாதண்ட நாயகர் ஆதித்த கரிகாலர். தென் திசைல ஈழம் பணியாததுக்கு காரணம் படை தலைவரான தம்பி அருண்மொழி வர்மர். "
  பழுவேட்டரையர் பதில் சொன்னாரு: "சரி தான், இது வரை சேனாதிபதி வைக்கற வழக்கம் வேற, இப்ப நடக்கிறது வேற. வடக்க அண்ணன் தளபதி, தெக்க தம்பி தளபதி. வடக்க என்ன நடக்கு ? அண்ணன் வெங்கி மேலயோ, கலிங்கம் மேலயோ படை எடுக்கல. ஆனா தங்கத்தால மாளிகை கட்டிட்டு இருக்கார். வைர வைடூரியங்கள அதில பதிச்சுகிட்டு இருக்கார், தலை நகரத்துல இருக்கற பொக்கிஷ சாலைக்கு ஒரு செப்பு காசு கூட அனுப்பல. 

   தம்பி பண்ணறது ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்கு. நாம கடைப் பிடிக்கறது என்ன, சண்ட போட போற இடத்திலேயே வீரர்களுக்கு சாப்பாடு சம்பாதிச்சுகுவோம். இவரு என்னடான்னா சோழ நாட்டில இருந்து சாப்பாடு சிலோனுக்கு போகணும்னு சொல்லறார். நானும் பத்து தடவ கப்பல்ல சாப்பாடு அனுப்பிட்டேன். அதுக்கு அவரு சொல்லற காரணம் என்னான்னா ஈழ ராஜா கூடத் தான் சண்டையாம், அங்க இருக்கற மக்கள் கூட இல்லையாம். மக்கள் கிட்ட இருந்து சாப்பாடு எடுத்தா மக்கள் நம்மள வெறுத்துருவான்கலாம். அரசர ஜெயிச்ச பிறகு மக்கள் விருப்பதோட ஆட்சி நடத்தணுமாம். அதுவர இங்க இருந்து தான் சாப்பாடும், பணமும் அனுப்பனுமாம்.

  இப்படி ரெண்டு பெரும் செய்யற காரியத்தால தஞ்சைலே பணமும் தானியமும் கரைஞ்சு போகுது. அத சமாளிக்க அதிக வரி போட வேண்டி இருக்கு. இதுக்கு தான் என்னைய இந்த பதவியில வச்சிருக்காங்க. நாட்டு நன்மைய நெனச்சு தான் இந்த பதவியில இருக்க வேண்டி இருக்கு இல்லன்ன எப்பவோ பதவிய விட்டுருப்பேன்"

    உடனே கூட்டதில இருந்து " அப்படி செஞ்சிராதீங்க. எங்கள கை விட்டுறாதீங்க. இந்த ராஜ்யத கை விட்டுறாதீங்க. இது சின்னா பின்னமாயடும்" ன்னு சொன்னாரு சம்புவரையர். 

   "அப்படீன்னா என்ன செய்யறதுன்னு நீங்க தாங்க சொல்லணும். ரொம்ப கேவலமா ஆன இந்த  அரசுக்கு என்ன பரிகாரம் செய்யனும்னு நீங்க தான் சொல்லணும்." அப்படீன்னு சொல்லி முடிச்சாரு பழுவேட்டரையர்.  

    
வாசகர்களுக்கு ஒரு விளக்கம்: குறுகிய பதிப்புன்னு சொல்லிட்டு பெரிசா எழுதறேன்னேன்னு நெனைக்க வேண்டாம். அத்தியாயம் 6 ல இருந்து 8 வர உள்ளது தான் இந்த நாவலோட ஆதாரம். இது தான் இப்ப இருந்து கதையோட கடைசி வர நடக்கற பல நிகழ்சிகளுக்கு காரனமாகுது. இத சொல்லும்போது கல்கி பத்தி சொல்லணும். அவர் காலத்துக்கு அப்பாற்பட்டு சூப்பரான நாவல எழுதிட்டு போயிருக்கார். யாரையும் நல்லவன், கெட்டவன் சொல்லிருக்க மாட்டாரு. நிகழ்சிகள் நடக்கறத அப்படியே கொடுத்திட்டு மத்த எல்லாத்தையும் நாமளா தீர்மானிக்க விட்டுடுவாரு. சந்தர்ப்பம், சூழ்நிலை, தான் இருக்கும் இடம், தான் கேள்விப்படும் தகவல் எல்லாம் தான் ஒரு மனிதனை முன்னோக்கி கொண்டு போகுது. வல்லவரையன் வந்தியதேவன் வழியா நாம இத எல்லாத்தையும் பாக்கிற சூழ்நிலைய கல்கி கொண்டு வருவாரு. நல்ல கதை அது நடக்கிற, இடம் (லொக்கேஷன்), காலம் (டயம்), மனிதர்களோட வித்தியாமான காரக்டர் எல்லாத்தையும் கணக்கில எடுக்கும், வித்தியாசங்கள கரக்டா காட்டும். கல்கியோட இந்த கதை அப்படித் தான்.  இப்ப வர்ற நிகழ்சிகள பாத்துட்டு பழுவேட்டரையர் கெட்டவர், வில்லன்னு நாம எல்லாருமே நெனைப்போம் (அது தப்பில்லே) ஆனா கல்கி பளுவேட்டரயர்களோட புகழ, அவங்க எப்படி இந்த இடத்துக்கு (ராஜாவுக்கு அடுத்த இடத்துக்கு) வந்தாங்கன்னு பின்னால சொல்லுவாரு. பழுவேட்டரையர் கூட தான் ராஜா ஆகணும்னு பேசல, யாருக்கு பட்டம் கொடுக்கணும்னு தான் சொல்லறாரு. அவர பாத்து நாம கேக்கனும்னு நெனைக்கறது எல்லாம் 'நீங்க  நல்லவரா, கெட்டவரா?' 

முன்பு வரைந்தது

பிரமு இப்போது "wordpress" பதிப்பகத்திலும்

wordpress என்பது blogger போன்று ஒரு பதிப்பகம். பிரமு பதிவுகளை எல்லாம் கீழ்க்கண்ட இணைய தளத்திலும் காணலாம். 

http://piramanayagam.wordpress.com/


எனினும் "piramu.blogspot.com" என்கிற இந்த வலைத்தளம் முதன்மையான ஒன்று. "piramanayagam.wordpress.com" வலைத்தளம் ஏறக்குறைய ஒரு மாற்று. முதன்மை வலைத்தளம் பார்க்க முடியாத போது மாற்று பயனுடையதாக இருக்கும் என்கிற எண்ணத்தில் இந்த ஏற்பாடு செய்யப் பட்டது. 

அறுவை சிகிச்சை

பதினேழாம் நூற்றாண்டில் அறுவை சிகிச்சைகள் முடி திருத்தகத்தின் பின் பகுதியில் இருந்த இருண்ட அறையில் செய்யப்பட்டன. மயக்க மருந்து என்பது கண்டு பிடிக்கப் படாத காலம் அது. கத்தியால் மருத்துவர் வெட்டும் போது நோயாளி அசைந்து விடாமல் இருக்க தோல் வார் போட்டு இறுகக் கட்டிவிடுவார்கள், கட்டிலோடு. மருத்துவர் கத்தியால் வெட்டும் போதோ, தையல் போடும் போதோ சிலர் கதறி துடித்து விடுவார்கள், சில பெண்கள் ஒரு சத்தம் கூட எழுப்பாமல் சிகிச்சையை முடித்து விடுவார்கள்.  சில சமயங்களில் இரும்பு கத்தியை பழுக்க காய்ச்சி வெட்டுவார்கள், அரிக்கக் கூடிய அமிலங்கள் பயன்படுத்தப் பட்டன. அமிலங்கள் பயன் படுத்தும் போது ஒரு சொட்டு உடலில் வேறு இடத்திலோ காயத்திலோ பட்டால் உயிருக்கு உத்திரவாதம் இல்லை. மயக்க மருந்து இல்லாததைப் போல நோய் தோற்று இல்லாமல் இருக்க ஆண்டி-செப்டிக் (anti-septic) எதுவும் இல்லை.  ஒருவர் அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு பிழைத்து வருவது அதிசயம் தான். வெட்டும் போது, தைக்கும் போது நோயாளி கத்துவதையும் கதறுவதையும் பொருட் படுத்தாமல் மனதை திடப் படுத்திக் கொண்டு மருத்துவர்கள் அதை செய்து வந்தார்கள். 

பதினேழாம் நூற்றாண்டில் ஸ்கொட்லாந்து அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் ஜான் ஹன்டர் கான்சர் கட்டிகளை அறுவை சிகிச்சை மூலம் நீக்கி கொண்டு இருந்தார். அவர் கான்சர் கட்டி ஒரு இடத்தில் இருந்து இன்னொரு இடத்துக்கு நகருமானால் அதை உடலில் இருந்தே வெளியே நகர்த்துவது சாத்தியமே என நினைத்தார். பல வருடங்கள் அறுவை சிகிச்சை செய்ததாலே அவர் ஒரு விஷயத்தை கவனித்தார். அதன் அடிப்படையில் நகரக் கூடிய கட்டிகள், நகராத கட்டிகள் என்று பிரிக்க ஆரம்பித்தார். கான்சரை பாகுபாடு செய்ய வேண்டும் என்று முதலில் செய்தவர் அவரே. இன்று கான்சரின் முதலும் அடிப்படையுமான ஒன்று அதை பாகுபாடு செய்வதே.